اعتماد...


رؤیای باغت را پُر از پاییز کردند
پهنای روحت را شقایق خیز کردند

دیگر طنابی در بساطِ دکّه‌ها نیست
خورشیدیان را بس که حلق آویز کردند

تا پشتمان بر اعتماد صخره‌ها بود
احساسِ خنجرهای خود را تیز کردند

آن سوی گندمزارهای گُر گرفته
از پینه‌های دستمان پرهیز کردند

آن ها تمام کودکانِ سنگدل را
بر قتل عامِ شیشه‌ها تجهیز کردند

کم کم سر از کابوسِ رستاخیز بردار !
رؤیای باغت را پُر از پاییز کردند

/ 0 نظر / 13 بازدید